Laten we greenkeeping wat sexyer maken

Er zijn dagen waarop ik fluitend naar huis rijd. Bijvoorbeeld wanneer we een veld op het nippertje speelklaar hebben gekregen, terwijl het weer totaal niet meewerkte en de planning nauwelijks ruimte liet voor tegenslag.

Maar er zijn ook dagen waarop ik even moet slikken. Als je onder slechte omstandigheden je stinkende best hebt gedaan om het voetbalveld weer op orde te krijgen en het dan vlak voor de eerste wedstrijd úrenlang regent. Dan weet je dat er weer heel veel schade zal ontstaan. Dat doet pijn. Trouwens, toen ik na jaren in de golfwereld overstapte naar het betaald voetbal, kreeg ik bijna een rolberoerte toen ik voor het eerst zag hoeveel schade één wedstrijd kan aanrichten. Dat was wel even andere koek dan op de golfbaan.

Persoonlijk vind ik dat we ons vak aantrekkelijker moeten maken voor jonge mensen. Er is te weinig aanwas. Niet omdat het werk niet mooi is, maar omdat het soms zwaar kan zijn en de waardering en erkenning vaak beperkt. Je werkt met strakke deadlines, wedstrijden die gewoon doorgaan en de natuur die zich niet laat sturen. Droogte, regen of herstel na schade: het vraagt flexibiliteit, vakkennis en soms lange dagen.

Tegelijkertijd is dat precies wat het werk interessant maakt. Geen dag is hetzelfde. Je komt op bijzondere plekken, werkt voor sportclubs en golfbanen, krijgt ruimte voor initiatief en ziet direct resultaat van wat je doet. Bovendien verandert het vak snel. Robotisering, sensoren en cameratechnieken voor het meten van plantvitaliteit maken grasbeheer slimmer en uitdagender.

Daarom mogen we trotser vertellen wat dit vak inhoudt. Het is technisch, dynamisch en zichtbaar. En ja, als we jonge mensen willen aantrekken, moeten we het misschien gewoon wat sexyer maken.

Martin Brummel, Sporttechnisch grasadviseur / Sports turf consultant | GrasMeesters