PODCAST – Een wereldwijde sportgras-community opbouwen in een tijdperk van hoge stadiondruk 

Transcript

[00:26] David Roberts over zijn rol 
David Roberts: Ik ben gewoon een groundsman die het geluk heeft gehad om in enkele ongelooflijke venues met goede teams te mogen werken. 

[00:31] Het ontstaan van ISTMA 
Kris Vandekerckhove: Ja, ja. Ik wil graag wat praten over de ISTMA. Ja, de ISTMA, of IS(T)MA, hoe je het ook wilt uitspreken. Het was – oh ja – we noemen het zo, dat is eigenlijk makkelijker. Ja, oké. 
David Roberts: Het is ontstaan uit een gesprek een paar jaar geleden. Dat gesprek was met Dean Gilasbey. Dean was een groundsman in het VK en werkte in het buitenland als consultant. En ik had net Liverpool verlaten en woonde in Portugal, waar ik wat consultancy en advieswerk deed. We vergeleken gewoon onze ervaringen over het werken buiten de Britse omgeving, om te zien hoe dat verloopt. 
David Roberts: Een van de dingen is dat wij in het VK eigenlijk verwend zijn, omdat we zoveel goede beurzen hebben. De GMA vertegenwoordigt de grounds managers en BIGGA vertegenwoordigt de greenkeepers, en veel mensen raken daarbij betrokken en delen kennis en ervaringen. Dat was waarschijnlijk een van de grootste verschillen die we merkten buiten het VK. 
David Roberts: We spraken erover: kunnen we iets doen? We vonden allebei dat we al lang in de sector werken en veel van de sector hebben gekregen. We wilden iets teruggeven. Hoe kunnen we dat doen? Ik wil de GMA niet opnieuw creëren. Ik wilde iets doen dat van ons is – niet van ons persoonlijk, maar van ons allemaal – van alle grounds managers, van het sportgras, van onderuit opgebouwd. Mensen moeten erbij betrokken zijn. 
David Roberts: Het belangrijkste dat we merkten, was dat niveau van communicatie. Ik geef een voorbeeld. In het VK, als ik een probleem had – toen ik bij Southampton Football Club werkte – dan kon ik de telefoon opnemen en Steve Braddock bellen, toen hij nog bij Arsenal Football Club werkte. Steve, ik heb een probleem met het veld. Ik had vorig jaar iets gelijkaardigs. Dit is wat ik heb gedaan. Probeer dat eens. Of ik sprak iemand anders: ik wil dit product proberen, ik denk dat jij het gebruikt hebt, wat vind je ervan? Ja, ja, wij gebruiken het in deze dosering en in deze periode van het jaar. 
David Roberts: Er was dus een enorme uitwisseling van kennis en ervaring, elkaar helpen, kameraadschap. In Europa gebeurt dat ook, maar heel langzaam. En wij dachten dat het goed zou zijn om dat te stimuleren en een manier te vinden waarop mensen kunnen communiceren, ideeën delen, kennis delen, elkaar ondersteunen. Dat is dus het idee achter ISTMA. 
David Roberts: International Sports Turf Managers Association. 

[03:03] De jongere generatie en de accidental manager 
Kris Vandekerckhove: Ik denk dat het misschien perfect is voor de jongere generatie, zodat alle kennis die jij en je staf hebben verzameld gedeeld kan worden met jongeren. De mensen van Manchester City met wie ik sprak zijn 25, 26 jaar oud. 
David Roberts: Zij kunnen die ervaring of kennis nog niet hebben die jullie hebben. Ik gebruik vaak de term accidental manager. Ik heb het zo vaak gezien in het VK en andere landen: als je echt goed bent als groundsman en je presenteert een goed veld van degelijk niveau, dan word je gepromoveerd tot manager. Maar vaak krijg je niet de nodige ondersteuning. En plots ga je van iemand die goed is in veldonderhoud naar iemand die moet omgaan met bestuursleden, hoofdcoaches, medische teams. Dat communicatieniveau kan enorme druk veroorzaken. 
David Roberts: Sommige mensen verlaten dan de sector. En wanneer zij vertrekken, stapt de assistent naar voren en begint dat leerproces opnieuw. Daarom is het belangrijk om mensen te ondersteunen en te helpen bij de problemen waarmee ze geconfronteerd worden. 

[04:17] Moderne stadions als multifunctionele venues 
Kris Vandekerckhove: Indrukwekkend. En je sprak ook over communicatie met verschillende lagen van stakeholders. 
David Roberts: Ja. 
Kris Vandekerckhove: Dat is vandaag anders. En het gaat ook niet meer alleen over voetbal op de grote velden. 
David Roberts: Veel stadions zijn vandaag multi-venue, multifunctioneel. Je moet volledig anders denken. Toen ik begon bij Southampton Football Club hadden we 12 weken in de zomer om te renoveren, in te zaaien en het veld sterk genoeg te maken voor het seizoen. Toen ik bij Olympique de Marseille werkte, ging na het seizoen meteen het veld eruit, werd de concertvloer gelegd, de week erna was het eerste concert, dan concert na concert gedurende de hele zomer. En na het laatste concert heb je één week om nieuw gras te leggen, het te stikken, te markeren en de eerste wedstrijd te spelen. Die overgang van 12 weken naar één week is – dat is beangstigend. 

[05:14] Weer, kwaliteit en verwachtingen 
Kris Vandekerckhove: Ja, dat is beangstigend. Het is een heel klein tijdsvenster en je moet niet alleen het veld beheren, maar ook rekening houden met het weer. 
David Roberts: Als het in die week stortregent of 38 graden is. Het is een echte uitdaging en je verliest een deel van de controle over de kwaliteit van het materiaal dat binnenkomt, terwijl je bij zaaien die kwaliteit meer kunt sturen. En je moet ook verwachtingen managen, want teams verwachten een perfect veld. En als het niet 100 procent perfect is maar 95 procent en ze spelen geen goede wedstrijd – 
Kris Vandekerckhove: Dan is het jouw schuld. 
David Roberts: Ja, ja. 

[06:05] Probleemoplossend vermogen wereldwijd 
Kris Vandekerckhove: Wat is één ding dat je wereldwijd hebt meegenomen en vandaag nog gebruikt? 
David Roberts: Het is moeilijk om één ding te noemen. Wat ik vooral waardeer, is hoe goed groundsmen en sportgrasmanagers zijn in probleemoplossing. Overal ter wereld vraag ik: wat is je grootste uitdaging? En dan leggen ze uit hoe ze dat aanpakken. Dat is indrukwekkend.  
David Roberts: Het kan het klimaat zijn. Het kan het budget zijn. Het kunnen plagen zijn. Of ziektes. Het kan een gebrek aan renovatietijd zijn of onvoldoende ondersteuning. Er zijn zoveel factoren. Wij zijn als sportgrasmanagers zeer veerkrachtig. Dat moet ook. Wat ik vooral heb meegenomen is hoe sterk en veerkrachtig onze sector is. 

[07:06] De datagedreven jonge generatie 
Kris Vandekerckhove: Vergis ik mij als ik denk dat de jongere generatie haar weg vindt in het vak? Het is een 24/7-job. Zeer stressvol. 
David Roberts: Ik denk dat de kracht van de jongere generatie ligt in het datagedreven werken. De traditionele groundsman werkte meer op basis van ervaring en observatie. Jongere professionals werken veel meer met data. 
Kris Vandekerckhove: Ik sprak met iemand van de Arena, 26 of 27 jaar. Hij heeft camera’s geïnstalleerd om het gras te volgen. En ik meen het. Hij kijkt er thuis naar. Hij wil alles weten. Hij is bezeten door het gras en de bodem. En hij is nog maar 26 of 27. Dat is geweldig. 

[08:23] Het veld als je baby 
David Roberts: Het gevaar in onze sector is dat het veld je meester wordt. We noemen het veld onze baby. Hoe gaat het met de baby? Het wordt bijna belangrijker dan je eigen gezin. Een goede werk-privébalans vinden is zeer moeilijk. Je moet kunnen ontspannen, tijd maken voor je partner en kinderen. Vaak wordt je baby, het veld, je prioriteit. Het ziet er niet goed uit, het heeft zorg nodig, dus je gaat weer aan het werk. 
Kris Vandekerckhove: Je moet dit doen. Dat vertelde je me. Ik vind dat zo gepassioneerd. 
David Roberts: Ze zijn allemaal zo. Heel, heel gepassioneerd over hun baby. 

[09:10] Toekomst en ISTMA 
David Roberts: Wat brengt de toekomst? Ik weet het niet. Ik ben dit jaar 60 geworden en bij zo’n moment kijk je terug en vooruit. Ik wil echt dat ISTMA werkt. Ik wil dat mensen meedenken. Het mag geen idee van David Roberts zijn, maar een idee van alle groundsmen samen. Als er uitdagingen zijn die niet aangepakt worden, laten we praten met WSPA. Laten we samen zoeken naar oplossingen. En als er een probleem is dat ik niet ken, laten ze naar ons komen zodat we het samen kunnen oplossen. 
Kris Vandekerckhove: Ben je zo benaderbaar? 
David Roberts: Ik denk het wel. Ik deel mijn nummer en mijn e-mail. Ik kan niet alles oplossen, maar we kunnen erover praten. 
Kris Vandekerckhove: Dat geeft ook stress. 
David Roberts: Ja. Maar het is belangrijk. 

[10:15] Eerste stadionervaring en steun vanuit de sector 
David Roberts: Toen ik in 1994 begon, werkte ik voor een aannemer die schoolvelden en velden van het Ministerie van Defensie onderhield. Ik had nog nooit in een stadion gewerkt. Mijn eerste job bij Southampton was meteen als enige groundsman voor een wedstrijd tegen Arsenal. Ik had nog nooit een stadionveld voorbereid. De druk was enorm. Je moet meteen presteren. Ik belde Steve Braddock bij Arsenal. Ik kende hem niet. Hij zei: kom naar Highbury, ik toon je hoe wij het doen. Dat gevoel van team zijn is belangrijk. Alleen op een veld kun je je erg geïsoleerd voelen. Door problemen te delen, vind je oplossingen. Alleen is het moeilijk. 

[11:42] Kennisdeling versus concurrentie 
Kris Vandekerckhove: In het VK is er geen concurrentie tussen groundsmen. 
David Roberts: Dat heb ik gezien tijdens mijn reizen. In veel landen werken clubs met aannemers. Die hebben hun eigen manier van werken en willen die niet delen met concurrenten. Dat vormt een barrière voor communicatie. In het VK werken de meeste grounds teams rechtstreeks voor de club. In golf is dat anders: leden kunnen van club veranderen, dus daar is concurrentie groter. In voetbal blijven fans komen. Daardoor kunnen we open communiceren. Franse, Duitse en Spaanse velden zijn sterk verbeterd. Het VK is snel gegroeid door communicatie en kennisdeling. 

[13:22] Reflectie op het event 
Kris Vandekerckhove: Wat neem je mee van een event als dit? 
David Roberts: Je komt hier samen met gelijkgestemden. Je netwerkt, deelt ervaringen, ontmoet oude en nieuwe vrienden. Je gaat naar huis met een glimlach. Florian heeft geweldig werk geleverd. 
Kris Vandekerckhove: Dat klopt. Zie je hem volgend jaar in het VK? 
David Roberts: Zeker. Absoluut. 
Kris Vandekerckhove: Ik raad iedereen aan om naar TurfTech te komen. Dank je, David. 
David Roberts: Het was een eer om met je te praten. Dank je dat je de tijd nam.